Carla is 55 en heeft haar financiële zaken eigenlijk haar hele volwassen leven aan haar man overgelaten. Hij regelt de hypotheek, houdt de verzekeringen bij en weet hoe ze er financieel voor staan.
Zelf heeft ze nooit echt de behoefte gevoeld om zich daarin te verdiepen, totdat ze steeds vaker merkt dat andere vrouwen om haar heen het wél over hun pensioen, spaargeld en financiële toekomst hebben. “Op zulke momenten vraag ik me af hoe het kan dat ik hier zo weinig van weet. Ik ben toch een volwassen vrouw? Soms schaam ik me er echt voor.” Je leest hier vandaag haar geldgeheim.
“Ik heb het altijd aan mijn man overgelaten”
Toen Carla jonger was, hield ze zich nauwelijks bezig met financiële zaken. Nadat ze met haar man ging samenwonen, nam hij al snel de administratie op zich. Hij vond het prettig om alles overzichtelijk te houden en Carla liet hem daarin zijn gang gaan. “Als er iets geregeld moest worden, deed hij dat. De hypotheek, de verzekeringen, de belastingaangifte, dat soort dingen. Ik wist wel dat het belangrijk was, maar ik had geen idee hoe het allemaal werkte. En eerlijk gezegd vond ik het ook ingewikkeld, dus ik was blij dat hij het oppakte.”
In de loop der jaren werd die taakverdeling steeds vanzelfsprekender. Carla vertrouwde erop dat haar man wist wat hij deed en ging ervan uit dat ze samen alles goed geregeld hadden. Ze hoefde zich nooit druk te maken over deadlines, formulieren of ingewikkelde voorwaarden, waardoor ze ook nooit de noodzaak voelde om zelf meer te leren. “Als hij zei dat iets geregeld was, geloofde ik dat gewoon. Ik heb nooit gevraagd of hij me precies kon uitleggen hoe alles zat. Nu denk ik weleens dat ik misschien iets te makkelijk achterover heb geleund.”
“Als mijn vriendinnen over geld praten, voel ik me ontzettend dom”
De schaamte komt vooral naar boven wanneer Carla met haar vriendinnen afspreekt. Het gesprek gaat dan bijvoorbeeld over pensioenopbouw, de rente op de hypotheek of het aanpassen van verzekeringen. Haar vriendinnen stellen elkaar vragen en wisselen ervaringen uit, terwijl Carla vaak niet goed weet waar ze het over hebben. “Dan zit ik erbij en probeer ik het gesprek te volgen, maar soms begrijp ik werkelijk niet wat ze bedoelen. Ik knik dan maar een beetje of stel een vraag waarvan ik hoop dat die niet al te dom klinkt.”
Ze vindt het moeilijk om toe te geven hoeveel ze eigenlijk niet weet. Ze is bang dat anderen zich afvragen hoe ze haar leven tot nu toe heeft kunnen regelen zonder zich in dit soort onderwerpen te verdiepen. “Ik denk dan: zij weten allemaal hoe hun pensioen werkt en wat ze met hun hypotheek kunnen doen, en ik weet niet eens waar ik mijn eigen pensioenoverzicht zou moeten vinden. Ik voel me dan echt achterlopen. Alsof ik iets had moeten leren toen ik jonger was, maar die kans gewoon voorbij heb laten gaan.”
“Ben ik dom omdat ik dit allemaal niet weet?”
Carla weet best dat financiële kennis niet vanzelf komt en dat iedereen dingen kan leren, maar toch trekt ze haar gebrek aan kennis zich soms persoonlijk aan. Ze heeft een goed leven opgebouwd, zorgt voor haar gezin en kan prima haar eigen beslissingen nemen, maar zodra het over geldzaken gaat, voelt ze zich onzeker. “Ik vraag me weleens af of ik gewoon dom ben op dit gebied. Andere mensen lijken dit soort dingen zo logisch te vinden. Als iemand begint over jaarruimte of pensioenopbouw, heb ik geen idee waar ik moet beginnen.”
Tegelijkertijd beseft ze dat ze zichzelf nooit echt de kans heeft gegeven om het te leren. Omdat haar man alles regelde, kon ze zich er gemakkelijk buiten houden en hoefde ze niet door de ingewikkelde informatie heen. “Misschien had ik vaker moeten vragen hoe iets werkte. Maar als je jarenlang gewend bent dat iemand anders het doet, wordt het steeds moeilijker om ineens te zeggen dat je er eigenlijk niets van begrijpt. Ik schaam me ervoor en daardoor stel ik vragen juist liever uit. Dat helpt natuurlijk helemaal niet.”
“Ik vertrouw mijn man blindelings, maar is dat wel verstandig?”
Carla heeft nooit een reden gehad om aan haar man te twijfelen. Ze gaat ervan uit dat hij het beste met hen voorheeft en dat hij de financiële zaken zorgvuldig regelt. Toch begint ze zich af te vragen of blind vertrouwen wel verstandig is wanneer het gaat om iets wat zo’n grote invloed heeft op haar leven. “Ik weet niet hoeveel we precies voor ons pensioen hebben opgebouwd, welke verzekeringen we allemaal hebben en wat er met onze hypotheek gebeurt als er iets verandert. Ik vertrouw erop dat het goed zit, maar ik kan het zelf niet controleren.”
Dat voelt heel dubbel, want ze wil haar man niet het gevoel geven dat ze hem wantrouwt. Ze is juist blij dat hij zoveel verantwoordelijkheid op zich neemt en wil daar geen probleem van maken. “Ik denk echt niet dat hij iets achterhoudt. Alleen weet ik dat vertrouwen niet hetzelfde is als begrijpen wat er geregeld is. Misschien moet ik gewoon wat vaker naast hem gaan zitten als hij de administratie doet, zodat ik tenminste weet wat we hebben en waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt.”
“Wat als mijn man er straks niet meer is?”
De gedachte die Carla het meeste angst aanjaagt, is dat ze op een dag zonder haar man verder moet. Ze vindt het moeilijk om daarover na te denken, maar ze weet ook dat ze niet alles in de hand heeft. “Stel dat hij morgen overlijdt of om een andere reden niets meer kan regelen. Dan moet ik ineens uitzoeken hoe onze financiën in elkaar zitten, terwijl ik niet eens weet welke vragen ik moet stellen. Ik zou waarschijnlijk niet eens weten waar ik alle belangrijke documenten kan vinden.”
Vooral het idee dat ze op een emotioneel moment ook nog financiële beslissingen moet nemen, maakt haar onzeker. Ze vraagt zich af of ze dan wel de juiste keuzes zou maken en of ze zou herkennen wanneer iets niet klopt. “Ik wil niet afhankelijk zijn van iemand die alles voor mij moet uitzoeken. Natuurlijk kan ik hulp vragen, maar ik zou het fijn vinden als ik zelf de basis begrijp. Het gaat tenslotte om mijn toekomst en om de zekerheid dat ik straks mijn rekeningen kan blijven betalen.”
“Ik moet op mijn 55e misschien nog helemaal opnieuw beginnen”
Carla merkt dat ze steeds vaker denkt dat het tijd wordt om zich in haar financiën te verdiepen. Ze hoeft niet ineens een expert te worden, maar wil begrijpen hoe hun hypotheek geregeld is, wat ze aan pensioen kunnen verwachten en welke verzekeringen ze hebben afgesloten. Toch ziet ze er ook tegenop, omdat ze bang is dat ze wordt overspoeld door informatie die ze niet begrijpt. “Ik weet niet eens wat ik als eerste moet uitzoeken. Er zijn zoveel verschillende onderwerpen en overal staan termen die ik niet ken. Soms denk ik dat ik daar veel eerder aan had moeten beginnen.”
Toch wil ze proberen om haar schaamte niet langer de baas te laten zijn. Ze heeft haar man al eens verteld dat ze graag beter wil begrijpen hoe hun financiële situatie in elkaar zit, al moet het echte gesprek nog komen. “Ik hoop dat hij me daarbij wil helpen en dat ik gewoon alle vragen kan stellen die ik heb. Misschien valt het uiteindelijk best mee als iemand het rustig uitlegt. Ik wil vooral voorkomen dat ik op een dag alleen kom te staan en dan pas ontdek hoeveel ik eigenlijk niet weet.”
* Carla is niet haar echte naam. De echte naam is bekend bij de redactie.
Jouw geldgeheim
Heb jij ook een bijzonder geldverhaal? Neem dan contact op met interview@onebrokegirl.nl om jouw verhaal (indien gewenst anoniem) te delen met de lezers van one Broke Girl. Samen leren we van elkaar.
Disclaimer
In dit artikel worden affiliate links gebruikt. Als je hierop klikt, ontvangt One Broke Girl wellicht een vergoeding. Jij betaalt niets extra.
