Marianne is 56 en woont al jaren samen met haar man. Ze hebben een huis, betalen hun rekeningen en volgens hem hoeven ze zich financieel nergens zorgen over te maken.
Toch knaagt er iets aan haar: als iemand haar zou vragen hoeveel spaargeld ze samen hebben, zou ze werkelijk geen idee hebben. “Mijn man zegt altijd dat het allemaal goed zit, maar als ik vraag hoeveel we precies hebben, krijg ik nooit een duidelijk antwoord. Soms vraag ik me af waarom dat eigenlijk zo moeilijk is om gewoon te vertellen.” Je leest hier haar geldgeheim.
“Mijn man regelt eigenlijk alles”
Binnen het huwelijk van Marianne is de taakverdeling er langzaam zo ingeslopen. Haar man houdt de rekeningen bij, regelt de betalingen en zorgt ervoor dat de vaste lasten op tijd worden afgeschreven. Zij houdt zich vooral bezig met de dagelijkse uitgaven en gaat ervan uit dat hij het overzicht heeft. “Het is gewoon zo gegroeid. Hij vond financiën altijd interessant en ik liet het graag aan hem over. Ik dacht: als hij het regelt en alles wordt betaald, waarom zou ik me er dan druk om maken?”
Lange tijd stond Marianne daar nauwelijks bij stil. Ze hadden allebei hun eigen bezigheden, het huishouden draaide en er waren geen grote financiële problemen waar ze zich zorgen over hoefde te maken. Toch begint ze zich de laatste jaren steeds vaker af te vragen of ze niet wat meer zou moeten weten. “Ik ben 56. Ik vind het eigenlijk best gek dat ik niet eens kan zeggen hoeveel we achter de hand hebben. Ik weet dat we sparen, maar hoeveel er precies op die rekening staat? Dat zou ik echt niet weten.”
“Als ik het vraag, zegt hij dat het goed zit”
Marianne heeft haar man meerdere keren gevraagd hoeveel spaargeld ze hebben. Ze wil graag weten of ze genoeg opzij hebben gezet voor later, of er ruimte is voor een grote uitgave en hoe ze er financieel voor staan als een van hen minder zou kunnen werken. Een concreet bedrag krijgt ze alleen niet te horen. “Dan zegt hij dat we ons nergens druk om hoeven te maken en dat we genoeg hebben. Als ik doorvraag, blijft hij een beetje vaag. Hij zegt bijvoorbeeld dat het niet nodig is om me daar zorgen over te maken, omdat hij alles in de gaten houdt.”
Ze denkt niet meteen dat hij iets voor haar verborgen houdt, maar het maakt haar wel onzeker. “Misschien vindt hij het gewoon vervelend om alles uit te leggen, of denkt hij dat ik er toch niets mee doe. Maar als ik ernaar vraag, wil ik gewoon antwoord. Ik hoef niet iedere dag met onze bankrekening bezig te zijn, alleen ik wil wel weten hoe we ervoor staan. Dat lijkt me toch niet zo vreemd?”
“Ik schaam me er een beetje voor dat ik dit niet weet”
Wat Marianne vooral lastig vindt, is dat ze er met anderen nauwelijks over durft te praten. Ze kan zich voorstellen dat vriendinnen verbaasd zouden reageren als ze horen dat zij geen idee heeft hoeveel spaargeld er op hun rekening staat. “Als ik zeg dat mijn man alles regelt, klinkt dat misschien heel comfortabel. En dat is het natuurlijk ook, want ik hoef me niet met iedere betaling bezig te houden. Maar soms voel ik me er ook een beetje dom door. Het gaat tenslotte óók over mijn geld en mijn toekomst.”
Ze heeft zichzelf weleens voorgenomen om de financiële administratie samen met haar man door te nemen, maar op het moment zelf laat ze het vaak toch weer zitten. Ze wil geen ruzie maken over iets wat volgens hem prima geregeld is en weet ook niet goed hoe ze het gesprek moet beginnen. “Ik wil niet dat hij denkt dat ik hem niet vertrouw. Maar toch voelt het raar dat ik na al die jaren nog steeds moet vragen hoeveel we eigenlijk hebben gespaard.”
“Ik weet niet wat er zou gebeuren als hij er niet meer is”
De gedachte die Marianne het meest bezighoudt, is wat er zou gebeuren als haar man onverwacht wegvalt. Ze vindt het geen prettig onderwerp om over na te denken, maar ze weet dat het leven soms anders loopt dan je verwacht. “Stel dat hem iets overkomt en ik ineens alles zelf moet regelen. Dan moet ik niet alleen omgaan met het verdriet, maar ook uitzoeken welke rekeningen er zijn, waar ons geld staat en wat er allemaal geregeld moet worden. Ik weet niet eens precies waar ik moet beginnen.”
Ze gaat ervan uit dat haar man alles goed heeft geregeld, maar ze beseft dat vertrouwen niet hetzelfde is als zelf weten hoe de situatie in elkaar zit. “Hij zegt dat ik me geen zorgen hoef te maken en ik wil hem ook geloven. Alleen zou het mij rust geven als ik zelf wist wat we hebben en waar ik alle informatie kan vinden. Ik wil niet op een vervelend moment voor allerlei verrassingen komen te staan.”
“Misschien moet ik er gewoon op blijven aandringen”
Marianne weet dat ze zelf ook een verantwoordelijkheid heeft om zich meer in hun financiën te verdiepen. Ze heeft haar man altijd de ruimte gegeven om alles te regelen en beseft dat ze daardoor nooit echt heeft geleerd om zelf het overzicht te houden. “Ik kan hem moeilijk verwijten dat hij alles doet als ik het jarenlang prima vond dat hij het overnam. Maar ik vind wel dat het nu tijd wordt om daar verandering in te brengen.”
Ze wil binnenkort opnieuw met hem om tafel, al vindt ze het spannend om erop aan te dringen. Ze hoopt dat ze samen hun spaargeld, vaste lasten en plannen voor later eens rustig kunnen doornemen. “Ik hoef echt niet degene te worden die iedere cent controleert. Ik wil gewoon weten hoe we ervoor staan. Het is tenslotte ons leven en onze toekomst, en ik vind dat ik daar op mijn leeftijd best wat meer over mag weten.”
*Marianne is niet haar echte naam. De echte naam is bekend bij de redactie.
Jouw geldgeheim
Heb jij ook een bijzonder geldverhaal? Neem dan contact op met interview@onebrokegirl.nl om jouw verhaal (indien gewenst anoniem) te delen met de lezers van one Broke Girl. Samen leren we van elkaar.
Disclaimer
In dit artikel worden affiliate links gebruikt. Als je hierop klikt, ontvangt One Broke Girl wellicht een vergoeding. Jij betaalt niets extra.
